Categorie archief: Stressbegeleiding

Een drukke ‘goed voor jezelf zorgen’ dag

Druk, druk, druk!

Wat hebben we het toch druk. Alles moet snel, alles moet nu. We komen om in de deadlines en lopen van de ene (virtuele) meeting naar de andere. Zonder stoppen, zonder pauze, zonder goed voor ons zelf te zorgen want we hebben het te druk om voor het belangrijkste goed te zorgen om al die deadlines te halen, namelijk jezelf!

Goed voor jezelf zorgen

Goed voor jezelf zorgen begint bij gezond eten en drinken, voldoende rust (lichamelijk en geestelijk) en lichaamsbeweging (liefst in de natuur). Dit begint ‘s morgens al als je op staat en eindigt met een goede nachtrust of begint met een goede nachtrust en eindigt met een goed naar bed gaan ritueel.

Rustig wakker worden en tijd nemen voor jezelf door bijvoorbeeld een korte meditatie zoals de bodyscan te doen en/of stil te staan bij wat je die dag mag doen is een goed begin. Samen met je gezinsleden ontbijten is een mooi begin van de dag.

Wanneer je het druk hebt schiet juist de lunchpauze, een goed-voor-jezelf-zorgenmoment, er vaker bij in. “Oh ik eet mijn boterhammetje wel tijdens het maken van het verslag.” Maar als je weet dat volgens onderzoek wij maximaal 90 minuten de boog gespannen kunnen houden? En dat wanneer we eten tijdens een andere activiteit we niet werkelijk beseffen dat we gegeten hebben en dus meer kans hebben op gewichtstoename omdat we geen goed signaal krijgen dat we genoeg gegeten hebben? Is doorwerken tijdens de lunch dan wel zo’n goed idee?

Als je weet dat volgens onderzoek wij regelmatig van onze bureaustoel moeten komen voor lichaamsbeweging. Is acht uur blijven zitten dan wel een goed idee?

Pauze wat houdt dit in?

Pauze is een tijd waarin je je energieniveau omhoog brengt, voedsel tot je neemt en/of lichte lichamelijke inspanning doet die er voor zorgt dat je brein rust krijgt en je daarna fris en fruitig weer verder kan. Pauze is goed voor jezelf zorgen.

De lunchpauze.

Doorgaans een half uur om met gebruik van al je zintuigen te genieten van je eten. Te ontspannen en even de benen te strekken door bijvoorbeeld een wandeling te maken, liefst in de frisse buitenlucht en met aandacht in het moment voor je omgeving door al je zintuigen te gebruiken en bewust te ademen.

De vijfminutenpauze (ook wel plaspauze of koffie-haal-pauze).

Een mini pauze waarbij je elk uur even vijf minuten afschakelt en weg van je bureau loopt om je energieniveau omhoog te brengen en je brein een kans te geven om alles te verwerken en op een rijtje te zetten. Je zult zien dat je je taak sneller af hebt. Je wordt minder snel moe en na die vijf minuten rust/iets anders doen pak je, fris, je taak weer op. Ook in lange vergaderingen is het een aanrader om na een uur een pauze in te lassen om alle deelnemers fris te houden. In deze pauze kun je ook even een minuutje nemen om je aandacht naar je ademhaling te brengen om echt even je brein rust te gunnen.

De micropauze.

Een micropauze is een pauze korter dan één minuut. Je loopt niet fysiek weg van je taak maar je neemt even een mentale break van je taak door je aandacht te verzetten naar iets anders dan waar je mee bezig bent. Hierdoor krijgen je hersenen weer even tijd om alles te verwerken en op een rijtje te zetten en je krijgt weer energie om verder te gaan. Dit kan in een vergadering even een grapje maken zijn waarom gelachen kan worden of tijdens bureauwerk even uit het raam kijken om te zien wat die vogel op het hek toch aan het doen is. Een prachtige pauze om even een energie boost te krijgen.

Pauzeren door de dag maak het je eigen! En dan komt de avond.

Voor een goede nachtrust is het zaak dat je op tijd begint met afschakelen. Dit kun doen door enkele uren voor je naar bed gaat je telefoon op niet storen te zetten (tip: stel het automatisch in!), de lichten te dempen en niet meer met werk bezig te zijn. Verder is het handig om geen cafeïne houdende dranken meer te nuttigen en ook geen alcohol. Cafeïne pept je op en ondanks dat alcohol je kan helpen om sneller in slaap te vallen, slaap je meestal niet diep na de consumptie ervan. Dus wanneer je slecht slaapt is een mok warme (anijs)melk of milde kruidenthee (kamille) een betere optie. Je lichaam begint dan langzaam aan het idee te wennen dat het mag afschakelen en begint zich voor te bereiden om te gaan slapen. Een lekkere warme douche met bijvoorbeeld een douchegel met lavendel is ook een goede tip. Lavendel staat bekend om zijn rustgevende werking.

Lig je lekker tussen de lakens dan kun je nog om je dag af te sluiten drie momenten in je dag benoemen waar je positieve gevoelens over hebt, dankbaar voor bent en/of trots op bent. Geef ze alle drie aandacht door ze te benoemen en te herbeleven. Je kunt hierna er voor kiezen om bijvoorbeeld nog een bodyscan te doen of anders verplaats je aandacht naar je ademhaling terwijl je in je favoriete slaaphouding gaat liggen. Komen er gedachten dan laat je die als een wolkje aan je voorbij gaan en brengt je aandacht terug naar je ademhaling. Welterusten!

 

Ja ik mag balen en verdrietig zijn!

Hoe vaak ik in een gesprek hoor dat de persoon voor me vindt dat ze niet verdrietig mogen zijn van zichzelf of een baaldag mogen hebben! Want dat doe je toch niet, stel dat je in die emotie blijft hangen dan is alle rust die je hebt opgebouwd in een keer weg, ben je terug bij af, denkt men.

Mijn devies is ga er voor!

Wanneer je er behoefte aan hebt baal als een stekker en doe het goed. Om arm het! Geef jezelf toestemming om te balen op een tijdstip en plek waar je je veilig voelt en ga er voor! Trek je favoriete baalpyjama aan, nestel je op de bank met een warme chocolade melk, tissues bij de hand, zet je favoriete baalfilm op en geniet van het balen. Laat de emoties heerlijk stromen. Jank, huil en snotter!

Een raar advies hoor ik je denken?

Is dat wel zo, een raar advies? Wanneer je uitgaat van de wetenschap dat alles wat je aandacht geeft groeit dan is het zo raar nog niet.
Vechten tegen emoties is een negatieve vorm van aandacht geven. Dat doe je als je niet mag balen of verdrietig zijn. De emotie blijft knagen en je blijft er in je gedachten mee bezig. Het bouwt en groeit van binnen en het blijft borrelen tot dat het als een vulkaan uitbarst. Heftiger en op een moment waar je meestal geen controle meer over hebt.

Wanneer je jezelf toestemming geeft om die emotie wel te mogen voelen en liefdevol te omarmen op een tijdstip en plek waar je je veilig voelt, dan creëer je weer ruimte om verder te kunnen met de volgende stap in je leven.
Het is een uiting van zelfliefdeGoed voor jezelf zorgen, erkennen dat je mens bent die mag balen en die zich verdrietig mag voelen, met of zonder aantoonbare reden. Je geeft jezelf ruimte om je emoties te onderzoeken, je wonden te likken en met compassie voor jezelf te zorgen. De emoties worden niet aangewakkerd maar erkend, geuit en verzorgd zodat je ze kunt laten helen. Zo heb je weer ruimte gemaakt om verder te gaan.

 

 

 

Halt mijn grens!

Mijn grens

Waarom is het belangrijk dat we onze grens aangeven? Waarom is het belangrijk dat we ‘nee’ en ‘ja’ tegen iets kunnen zeggen? We geven onze grens aan om onszelf te beschermen tegen situaties/personen. Maar dit is nooit voor iedereen of elke situatie hetzelfde. Het hangt van, van alles en nog wat af!

Op het plaatje zie je een voorbeeld van mijn grens. Het zegt duidelijk ‘halt mijn grens’. Niemand zal het wagen om zo’n duidelijke grens te negeren, toch? Echter onze grens staat niet zoals een grens van een land vast. Bij dit grenspaaltje ga je altijd de grens over naar het buitenland. Nee, onze grens staat in een grijs gebied. Lastig! Wij moeten per persoon onze grens bepalen. Voor je vriendin staat je grens totaal anders dan voor een colporteur die aan je deur met handelswaar komt leuren. Je vriendin loopt zo achterom binnen en de colporteur komt niet verder dan het matje voor je voordeur. Tussen deze twee uitersten in zit een groot grijsgebied.
Het is soms erg lastig om voor iemand je grens te bepalen, en dan heb je je slagboom neer gezet lopen ze er zo omheen! Is het dan duidelijk voor die ander dat je het ook meent? ‘Halt mijn grens!’

Waarom loopt die persoon gewoon om je grens heen? Je hebt het neergezet, er staat ‘halt mijn grens’ op. Hoe kan dat? Je kunt dan het volgende afvragen: Is die persoon bijziend of blind! Of is je grens misschien toch kleiner dan je dacht? Staat je grens wel op de juiste plek? Heb je ook de toeters en de bellen gebruikt of was je muisstil in de veronderstelling dat ze het wel zullen begrijpen dat dit je grens is? ‘Halt mijn grens!’

Herken jij je in dit verhaal? Vind je het moeilijk om je grens aan te geven of te herkennen? Vind je het lastig om nee te zeggen? ’Vraag dan geheel vrijblijvend een gratis intake gesprek aan. We bekijken dan samen de mogelijkheden om jouw grens beter op jouw kaart te zetten.
Contact

Laat alle ballen maar liggen!

Ballen in de lucht

Hoe vaak hoor je het niet dat iemand zegt: “Ik moet zoveel ballen in de lucht houden!” Ze kijken erbij of de hele wereld vergaat als ze ook maar één bal laten vallen.

Vroeger maakte ik mij hier ook schuldig aan. Dit was voor mijn burn-out, 16 jaar geleden nu. Voordat ik zonder keuze alle ballen moest laten vallen. Ik kon ze niet vangen, maar ze vielen niet kapot…ze stuiterden om me heen! Ik kon ze ook niet oprapen. Het leek wel of ik geen armen had! Op een gegeven moment lagen ze daar te liggen, allemaal om me heen. Ik kon er naar kijken maar niet aanraken laat staan omhoog houden of kaatsenballen. Dat kon ik met nog niet eentje. Het heeft lang geduurd voordat ik besefte dat ik mocht kiezen welke bal op een moment hoog gehouden wilde worden. Ik kreeg langzaam weer mijn armen terug, energie terug om een bal de lucht in te gooien en weer op te vangen.

Is het wel zo belangrijk om juist al die ballen constant in de lucht te houden? Of is het ook oké om die ballen alleen als het nodig is hoog te houden? Dat was de vraag die mij toen werd gesteld. Die vraag heeft mij een poos bezig gehouden met vele ja maar-en, eigenlijk-en en af en toe een kleine terugval. Uiteindelijk heeft het mij gebracht tot het volgende antwoord: “ Van alle ballen die ik dacht altijd in de lucht te moeten houden is er niet een bij die niet, zo nu en dan, sommige zelfs geruime tijd, op de grond kunnen liggen wachten tot het moment dat Ik het nodig vind om ze weer eens op te rapen.”

Ik maak nu een keuze welke ballen mee mogen doen en welke niet. Het geeft mij lucht en ik ben een stuk meer in balans. Ik heb tijd en aandacht voor die ballen die ik op dat moment hoog houd. Soms is het maar eentje, soms twee nooit meer dan drie want zo goed ben ik niet in kaatsenballen weet ik nu. Ik zeg nu dus ook: “LAAT ALLE BALLEN MAAR LIGGEN! Kies de bal die je op dat moment nodig hebt of die bal die jou op dat moment nodig heeft en die je wilt hoog houden, bewust. Geef het je aandacht en geniet er van.

Hoe zit het met jou? Vliegen de ballen je om de oren? Kom je handen te kort om ze allemaal omhoog te houden? Wil je voorkomen dat je ze zonder keuze allemaal moet laten vallen? Ik help je graag te onderzoeken hoe jij keuzes kunt maken welke ballen mee mogen spelen en welke even op hun beurt mogen wachten. Je mag me altijd bellen voor een vrijblijvend gesprek. Telefoonnummer 06 4089 0759. Ik hoor heel graag van jou!